Avontuurlijk Amstel Quartet
Zondag 16 januari 2011, 15:30 uur
Het geeft een rauwe schreeuw en een zoete fluistering. Het brengt sierlijke arabesken voort en scherpe hoeken. De toon is brutaal of bedeesd, verscheurd of gepolijst. Gaat dit nog wel over klassieke muziek in het Theehuis? Het gaat over de veelzijdige vierling uit de saxofoonfamilie, die het Amstel Quartet vandaag mee naar Venray neemt. Zo'n honderdzeventig jaar geleden ontspruit het instrument aan het innovatieve brein van Adolphe Sax, met een lijf van koper en een riet als mondstuk. Al in 1844 klinkt het voor het eerst in de klassieke muziek, maar het krijgt veel later vooral vleugels in de jazz.
Het Amstel Quartet beweegt zich voornamelijk in de klassieke hoek, waar het subtiel eigentijdse composities laat vergezellen door klassieke krakers. Eeuwenoude klassieke krakers, want bij elk stuk klassiek dat de heren horen, beginnen ze dat in hun hoofd al te versaxen. Persoonlijk, controversieel en eigenzinnig, maar altijd integer.
Zo kunnen er vandaag een toccata en een fuga van Johann Sebastiaan Bach (BWV 564 en 537) op het programma staan, orgelwerk in een eigen arrangement voor vier saxen. De een zal dat ontheiliging vinden, de ander herkent de nieuwe energie. Datzelfde gebeurt vanmiddag met Brahms, Franck en Tsjaikovski. Iets meer hedendaags hoort u werk van filmcomponist Michael Nyman en de Indiase saxofonist Kadri Gopalnath. Nog redelijk vers (2008) is Ian Wilsons Heaven Lay Close Upon the Earth.
Het Amstel Quartet, aanvankelijk Amstel Saxophone Quartet, ontleent zijn naam aan die voortdurend veranderende hoofdstedelijke rivier, waarin het bonte stadsleven zich spiegelt. Zoals de saxofoon zo veel stemmingen aankan en zoals ook het kwartet zo veel creatief avontuur uitstraalt.
Het Amstel Quartet bestaat uit Remco Jak, sopraan, Olivier Sliepen, alt, Bas Apswoude, tenor, en
Ties Mellema, bariton.
